افق سرخ

•                                                                                                              مارکس و خودکشی

  "، نوشته "کارل مارکس" و ترجمه "حسن مرتضوی" که به انتشار "گام نو" در آمده، یکی از چند کتابی بود که از نمایشگاه کتاب امسال(!) خریدم. این کتاب شامل مقاله ای از مارکس است که به مسئله ی خودکشی در قرن 19 پاریس می پردازد. وی در این مقاله به چهار مورد خودکشی اشاره کرده و آنها را شرح می دهد که سه مورد از آنها به خودکشی زنان اختصاص یافته است. خلاصه ای از این کتاب را در یکی از دو شماره ی بعدی زنستان کار می کنیم که مطمئنا بسیار سودمند خواهد بود.

  اما ، آنچه بیش از هر چیز دیگری مرا بر آن داشت تا به معرفی این کتاب بپردازم، شباهت های موضوعات خودکشی های مورد اشاره ی این مقاله با موضوعات و انگیزه های خودکشی های حالِ جامعه ی خودمان بود. تنها تفاوتی که می توان قائل شد اینست که آن خودکشی ها با چنین انگیزه هایی در حدود دو قرن پیش در پاریس، اتفاق افتاده، حال آنکه ما آنها را در جامعه ی امروز خودمان، پررنگ تر از هر دوره ی دیگری شاهدیم.

  جامعه ای که این دو قرن فاصله را در ابعاد مختلف آن شاهدیم. جامعه ای که در آن حقوق حقه و انسانی افراد، خصوصا زنان، علناٌ و قانونی و شرعی، و هر روز با عناوین مختلف، نادیده گرفته شده یا عملاٌ نقض می شود و به این امید است که آنچه حق مسلم خود می خوانَد را جوامع دیگر بی چون و چرا بپذیرند. جامعه ای که بسیاری از ابعاد آن حتی با اکثر کشورهای جهان سومی نیز همتراز نیست و ثروت و رفاه اقتصادی و اجتماعی تنها در انحصار یک عده محدود بوده و با این حال رویای پیشرفت و توسعه و آبادانی و آرامش و عدالت در سر می پروراند. جامعه ای که همه ابعاد و مظاهر آن را به سوی تک بعدی شدن سوق می دهند و علناٌ و عملاٌ و با شدت و حدّت به تحمیل عقاید و سلایق بخشی، چه اعظم و چه اصغر، می پردازند و با این حال ادعای آزادی و دموکراسی آن را دارند. جامعه ای که تاریخ و تمدن چند هزاره ی خود را نادیده گرفته و پشیزی برای آن ارزش قائل نمی شود و مظاهر آن را به راحتی نابود می کند، تا بلکه بتواند آینده ای روشن بسازد؛ غافل از آنکه به پشتوانه این تاریخ ارزشمند است که می توان حال و آینده ای روشن تر و استوارتر داشت. جامعه ای که در آن بسیارند ...

  ... دختران و زنانی که از فشار ناشی از استبداد و خودکامگی والدین و خانواده ی خود، دست آویزی به جز خودکشی نمی یابند. زنان و دخترانی که قربانی عقاید و سنت ها و تعصباتی بی پایه و نامعقول و البته در بسیاری موارد قانونی و شرعی، می گردند و فریادرسی ندارند.

  ... زنانی که برای رهایی از ظلم و سوءاستفاده و خیانت و رفتار تحقیرآمیز همسرشان، اکثرا به بدترین شکل خودکشی، یعنی خودسوزی، دست می زنند. این زنان نیز بیش از هر چیز قربانی قوانین مرد سالار و زن ستیز جامعه ای هستند که سنت و عرف و شرعش زن را بَرده و جزئی از اموال شوهر می داند، چناچه پیش از آن نیز جزئی از دارایی های پدر بوده است.

  ... زنانی که قربانیان ابعاد مختلف همین جامعه ی مرد سالار و زن ستیز بوده و به امید رهایی از سرنوشت شومی که همه افراد جامعه در رقم خوردن آن به نوعی سهیم هستند، گرفتار جهنمی سوزان تر و تیره تر شده و با یدک کشیدن عنوان زنان و دختران فراری، جزئی از طردشدگان جامعه می گردند، و سرانجام به زندگی سراسر رنج و تحقیر خود پایان می دهند مگر به آرامشی که یک عمر حسرت آن را در دل پرورانده اند، دست یابند.

  ... و البته مردان و زنانی که قربانیان فقر و اختلافات فاحش طبقاتی، که روز به روز نیز به آنها دامن زده می شود، می گردند. مردان و زنانی که شانه هایشان زیر چرخدنده های نظام سرمایه داری خرد شده و دیگر توانی برای به دوش کشیدن بار مشکلات زندگی و خانواده ندارند. مردان و زنانی که به هر دری می کوبند پاسخی جز تحقیر و استثمار نمی یابند. مردان و زنانی که همه ی ما هر روز بی تفاوت از کنارشان عبور می کنیم و چهره تکیده و رنجورشان را نادیده می انگاریم و درد و عذابی که فریاد می زنند را نشنیده می گیریم.

  معتقدم تک تک ما در سرنوشت شوم این عده که بخش بزرگی از جامعه ی ما را تشکیل می دهند، مسئولیم و باید این مسئولیت را در محضر وجدان خود یا آن دادگاه عدل الهی، که برخی دم زدن از آن را دست مایه و سرمایه ی خود نموده و چون آن خر دجال، با فریب عوام و خواص، آنها را بدنبال خود کشیده و با خود همراه ساخته اند، پاسخ گو باشیم. ....

   به وب سایت افق سرخ خوش آمدید  

پژاک برای رسیدن به خرافه وارتجاع هم استراتیژی هم تاکتیک

مرکز ایدئولوژیک پژاک طی پیامی به‌ مناسبت ماه محرم و ایام تاسوعا و عاشورا،قیام حسین را شور و حماسه‌ مقاومت انسان در برابر ظلم و بیداد ستم پیشگان خوانده‌ است. http://www.rojhelat.se/farsi/taybet/4316-2011-12-06-21-22-34سایت پژاک

پژاک در پیام خود ضمن اعلام مراتب تسلیت به‌ مناسبت فرارسیدن ایام تاسوعآ و عاشورا به رهروان راستین امام حسین ، قیام وی را اصرار بر ارزشهای والای اخلاقی و تقدس اراده‌ آزاد می‌داند.

پژاک می‌گوید حسین به‌ بشریت آموخت تا زمانیکه‌ ستم و ستمگر وجود داشته‌ باشند، نسل مبارزان و آزاديخواهان نيز به پايان نخواهد رسيد و به‌ همین خاطر عاشورای حسينی، با تاريخ محرومان، ستمديدگان و مبارزان راه آزادی درآميخته و از آن ناگسستنی شده است.

پژاک همچنین می‌گوید:

بيگمان جوهره راستين مذاهب، همانا دفاع از حقوق جامعه در برابر دستگاه حاكمان و جابران زمانه است.

درحالیکه‌ دینفروشان دولتی همیشه‌ خواسته‌ اند تا این قیام را از جوهره‌ اصیل آن خارج سازند و آن را به‌ عزاداری صرف محدود کرده‌ و از ارزش آن بکاهند.

نامۀ فردریش انگلس به کارل کائوتسکی

به اشتوتگارت

لندن، 23 سپتامبر 1894

 

جنگ بین چین و ژاپن(1) یعنی پایان چین قدیمی، انقلابی تمام عیار، هر چند تدریجی، در بنیادهای اقتصادی تا متارکه با پیوندهای قدیمی بین کشاورزی و صنایع روستایی توسط صنایع بزرگ، راه آهن، و غیره. این جنگ در عین حال نتایجی نظیر مهاجرت گستردۀ کارگران چینی به سوی اروپا را در بر خواهد داشت، و برای ما شکست و تشدید تضادها را تا مرحلۀ بحرانی آن تسریع خواهد کرد. و این است طنز فوق العادۀ تاریخ : برای تولید سرمایه داری تنها فتح چین باقی مانده است، ولی سرانجام با تحقق چنین هدفی، ادامۀ حیاتش را در موطن اصلی خود ناممکن خواهد ساخت...

توضیحات

1- جنگ چین و نیپون در 25 ژوئیه 1894 با حملۀ برق آسای واحدهای ژاپنی آغاز شد( جنگ در اوّل ماه اوت اعلام شد). نظامیان ژاپنی از حمایت دیپلماتیک انگلستان و ایالات متحده برخوردار بودند که به سهم خود می خواستند از ژاپن علیه رقبایشان در شرق دور استفاده کنند. 17 آوریل 1895، چین پس از تحمل چندین شکست در نیروهای زمینی و دریایی، معاهدۀ شیمونوسکی را پذیرفت که جزایر پسکادور و تایوان را به ژاپن واگذار کرد و تحت الحمایگی کره توسط نیپون را پذیرفت.چین می بایستی غرامت سنگینی بپردازد و برخی از بنادرش را به روی ژاپنی ها می گشود. روسیه، فرانسه و آلمان به نفع چین مداخله کردند و ژاپن مجبور شد که از جمله جزیرۀ لهآ-تونگ را به امپراتوری آسمانی بازگرداند. جنگ سر آغازی بود برای رقابت تنگاتنگ قدرت های امپریالیستی برای بهره برداری و تقسیم مستعمراتشان در چین، و در عین محرکی شد برای مبارزه با اشغالگران خارجی و رژیم فئودال مطلق گرا، که یکی از دلایل عقب ماندگی و ضعف نیروی نظامی بود.

 

 

_____________________________________________________________________________________ 

 افزایش آمار فجایع انسانی در ایران تحت حاکمیت رژیم اسلامی